Nikon Imaging | Ελλάδα | Ευρώπη

Ως φωτογράφος δράσης και αθλημάτων που μεγάλωσε πυγμαχώντας, ο πρεσβευτής της Nikon στην Ευρώπη, Ray Demski, ανέκαθεν γοητευόταν από το Μπουκόμ: μια μικρή γειτονιά στην Άκκρα της Γκάνας, η οποία είναι υπεύθυνη για έναν εντυπωσιακό αριθμό παγκόσμιων πρωταθλητών πυγμαχίας. Μέσω του Ειδικού έργου του με τη Nikon, ο Ray αποκαλύπτει το μυστήριο πίσω από τη σκηνή της πυγμαχίας στο Μπουκόμ: στόχος του ήταν να αφηγηθεί μια ιστορία δράσης και αθλητισμού, τελικά όμως αποκόμισε κάτι πολύ βαθύτερο.

RAY DEMSKI: Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ

ΕΡΩΤΗΣΗ: ΓΙΑΤΙ ΕΠΕΛΕΞΕΣ ΤΗΝ ΓΚΑΝΑ ΚΑΙ ΠΙΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΤΟ ΜΠΟΥΚΟΜ ΓΙΑ ΤΟ ΕΙΔΙΚΟ ΕΡΓΟ ΣΟΥ;

Πέρασα τα εφηβικά μου χρόνια ταξιδεύοντας στον κόσμο με την οικογένειά μου σε ένα ιστιοφόρο και κάθε φορά που σταματούσαμε κάπου, τα αδέλφια μου κι εγώ ψάχναμε τον δάσκαλο ή τη λέσχη πολεμικών τεχνών της περιοχής για να προπονηθούμε. Από πολλές απόψεις, ήταν το κλειδί μας για να διεισδύσουμε στην κοινότητα, ένας ιδιαίτερα οργανικός τρόπος για να συνδεθούμε με τους ντόπιους.

Μεγάλωσα εκπαιδευόμενος διαρκώς στην πυγμαχία και τις πολεμικές τέχνες σε όλον τον κόσμο και είχα ακούσει ιστορίες για τον εντυπωσιακό αριθμό παγκόσμιων πρωταθλητών πυγμαχίας που προέρχονται από την πρωτεύουσα της Γκάνας, την Άκκρα. Πάντοτε όμως έμοιαζε να περιβάλλει ένα μεγάλο μυστήριο αυτό το μέρος.

Κατά τη διάρκεια της καριέρας μου ως φωτογράφος, έχω τραβήξει φωτογραφίες πολλών διαφορετικών αθλημάτων, ποτέ όμως δεν αφιέρωσα τον χρόνο για να εστιάσω στην πυγμαχία. Είχα την περιέργεια να εξερευνήσω το Μπουκόμ και να κατανοήσω την αλήθεια πίσω από τις ιστορίες της νιότης μου. Ήθελα να διεισδύσω σε βάθος στην κουλτούρα και να γνωρίσω τα παιδιά και τους θρύλους που προπονούνται εκεί, ώστε να καταλάβω επιτέλους γιατί αυτό το μέρος βγάζει τέτοιους καταπληκτικούς αθλητές. Για αυτόν το λόγο, όταν μου δόθηκε η ευκαιρία να επιδιώξω ένα έργο με το οποίο είμαι παθιασμένος στα πλαίσια του ρόλου μου ως πρεσβευτή της Nikon στην Ευρώπη, ήξερα ότι έπρεπε να είναι αυτό.

ΕΡΩΤΗΣΗ: ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΣΕ ΓΟΗΤΕΥΣΕ ΣΤΟΥΣ ΠΥΓΜΑΧΟΥΣ ΤΟΥ ΜΠΟΥΚΟΜ;

Είναι μια σκληροτράχηλη γειτονιά και η εθνοτική ομάδα των Γκα που ζει εκεί έχει μεγάλη παράδοση στην πυγμαχία. Αυτό όμως που με γοήτευσε πραγματικά ήταν ο ρόλος που διαδραματίζουν τα γυμναστήρια πυγμαχίας στη δημιουργία ενός έντονου αισθήματος κοινότητας. Ήταν συγκλονιστικό να το διαπιστώνεις.

Υπάρχουν τόσα πολλά γυμναστήρια πυγμαχίας σε ένα τόσο μικρό χώρο, πάνω από 30 από ό,τι έμαθα. Εμείς αγγίξαμε απλώς την επιφάνεια, πηγαίνοντας σε επτά από τα πιο αξιοσημείωτα. Η πυγμαχία είναι τέτοιο τεράστιο κομμάτι της καθημερινής ζωής: όλοι έχουν τον αγαπημένο τους ντόπιο πρωταθλητή, παρακολουθούν τους αγώνες του και εμφανίζονται για να τον υποστηρίξουν στην προπόνηση – πραγματικά σε εμπνέει. Στο Μπουκόμ, τη στιγμή που γίνεσαι πρωταθλητής πυγμαχίας, γίνεσαι και ο πιο σεβαστός άνθρωπος στην πόλη.

ΕΡΩΤΗΣΗ: ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΣΤΟ ΜΠΟΥΚΟΜ ΚΑΙ ΠΩΣ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕΣ ΝΑ ΤΟ ΑΠΟΤΥΠΩΣΕΙΣ ΣΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΣΟΥ;

Η Γκάνα βρίσκεται κοντά στον ισημερινό επομένως, όπως είναι φυσικό, είχε πολλή ζέστη και η υγρασία ήταν υψηλή, αλλά όχι ανυπόφορη. Το Μπουκόμ είναι μια πυκνοκατοικημένη αστική περιοχή και δεν έχει ποτέ ησυχία: σε κάθε γωνιά πάντα κάτι συμβαίνει. Το να ιδρώνεις συνεχώς και να βρίσκεσαι σε μέρη χωρίς τρεχούμενο νερό, με ακάλυπτες αποχετεύσεις και ένα αλμυρό θαλασσινό αεράκι (αρωματισμένο με τις αναθυμιάσεις καπνιστών ψαριών) είναι μέρος της εμπειρίας του Μπουκόμ.

Έμεινα έκπληκτος με το εξαιρετικό φυσικό φως. Είχα ελέγξει το δελτίο καιρού προκαταβολικά και ξέρω ότι έπρεπε να είχαμε έναν ευχάριστο συνδυασμό σύννεφων και ήλιου, αλλά ήταν καλύτερα από ό,τι θα μπορούσα να είχα φανταστεί. Ο ήλιος διαπερνούσε τα σύννεφα και την καταχνιά και δημιουργούσε αυτό το απίθανο διαχεόμενο αλλά και πάλι κατευθυνόμενο φως που αγκάλιαζε το θέμα.

Ορισμένα γυμναστήρια δεν είχαν οροφή και ο ανοιχτός ουρανός γεμάτος σύννεφα ήταν ένα εντυπωσιακό φόντο. Ωστόσο, πιστεύω ότι ο πιο σημαντικός παράγοντας για μένα ήταν οι άνθρωποι. Μπορεί να ξεκίνησε ως έργο αθλητικής φωτογράφισης, αλλά γρήγορα εξελίχθηκε σε κάτι πολύ ευρύτερο: μια ιστορία για την κοινότητα και τους ανθρώπους. Σε αντίθεση με τα έργα που κάνω συνήθως στον τομέα της δράσης, όπου κρέμομαι ψηλά από έναν γκρεμό εντελώς απομονωμένος, κάθε μέρα συναντούσα αμέτρητους νέους ανθρώπους με διαφορετικές ιστορίες. Εκείνες τις δύο εβδομάδες, οι πυγμάχοι και οι προπονητές επέτρεψαν σε εμένα και στον βοηθό μου Jakob να γίνουμε μέρος του κόσμου τους με μια γενναιοδωρία που σε συγκλόνιζε.

ΕΡΩΤΗΣΗ: ΣΕ ΠΟΣΟΥΣ ΠΥΓΜΑΧΟΥΣ ΕΣΤΙΑΣΕΣ;

Το αρχικό σχέδιο ήταν να εστιάσουμε σε τρία ή τέσσερα άτομα, αλλά μόλις φτάσαμε ξέραμε ότι ο αριθμός αυτός θα πολλαπλασιαστεί. Τελικά φωτογράφισα περισσότερους από 40 αθλητές και προπονητές.

Όσο ήμουν εκεί, δύο από τους πιο δημοφιλείς πυγμάχους της περιοχής, ο Bukom Banku (Braimah Kamoko) και ο Bastie Samir προετοιμάζονταν για έναν αγώνα στην αρένα πυγμαχίας του Μπουκόμ. Προσέγγισα και τους δύο: ο Bukom Banku είναι μια πραγματική προσωπικότητα στην κοινότητα, με τον αέρα του ροκ σταρ, ενώ ο Bastie Samir ήταν περισσότερο ο προσηλωμένος αθλητής. Μέρος του μοναδικού προπονητικού προγράμματος με τον προπονητή της εθνικής ομάδας, Ofori Asare, περιλαμβάνει τον αγώνα με τέσσερις πυγμάχους ταυτόχρονα — ένας καταιγισμός από γροθιές.

Αυτό που ήταν αξιοσημείωτο ήταν ότι κάθε αθλητής είχε έναν κύκλο οπαδών, που τραγουδούν και ζητωκραυγάζουν για να τον ενθαρρύνουν ενώ προπονείται. Ήταν απίστευτο να διαπιστώνεις την ενέργεια και την υποστήριξη που προσφέρει ο κόσμος.

ΕΡΩΤΗΣΗ: ΠΩΣ ΑΝΤΕΔΡΑΣΑΝ ΟΙ ΠΥΓΜΑΧΟΙ ΤΟΥ ΜΠΟΥΚΟΜ ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΣΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΟΤΙ ΤΟΥΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΖΕΣ;

Πάντα προσπαθώ να δείχνω σεβασμό όταν βρίσκομαι σε νέες συνθήκες. Πολλοί άνθρωποι στους δρόμους του Μπουκόμ δεν θέλουν να τους βγάλεις φωτογραφία ή ζητούν χρήματα για μια φωτογραφία. Απευθύνθηκα στους ντόπιους για να κατανοήσω τι θεωρείται διακριτικό και ευγενικό.

Οι περισσότεροι αθλητές θέλουν να φύγουν από την Γκάνα και να προχωρήσουν στην παγκόσμια σκηνή, επομένως εάν μπορώ να τους εξασφαλίσω μεγαλύτερη προβολή αυτό είναι καταπληκτικό. Ξεκίνησα προσεγγίζοντας τους επικεφαλής προπονητές σε κάθε γυμναστήριο, ώστε να εξηγήσουν στους αθλητές τον ρόλο και τον σκοπό μου. Εργάστηκα επίσης με την υποστήριξη της ομάδας του “Bukom Boxing News” του οποίου ο εικονολήπτης Nii Nortei μάς συνόδευε, καθώς και του αθλητικογράφου Sammy Heywood Okine. Μεταξύ τους, γνωρίζουν τη σκηνή εξαιρετικά καλά. Πάντα νιώθαμε ασφαλείς σε μια περιοχή που είναι πολύ σκληρή.

Βοήθησε επίσης ότι έχω ασχοληθεί κι εγώ με την πυγμαχία, επομένως κατανοώ το άθλημα καθώς και τη γλώσσα και τους ρυθμούς που σχετίζονται με αυτό. Αυτό με βοήθησε να πλησιάζω όσο το δυνατόν περισσότερο στη δράση χωρίς να ενοχλήσω τους αθλητές (και χωρίς να καταλήξω με καμιά γροθιά στο πρόσωπο και ο ίδιος!).

ΕΡΩΤΗΣΗ: ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΣΟΥ ΕΧΟΥΝ ΜΙΑ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΚΑΙ ΑΙΣΘΗΣΗ, ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΣ ΚΑΠΟΙΑ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΠΕΤΥΧΕΙΣ ΑΥΤΟ;

Αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που κάποιος έχει αφηγηθεί την ιστορία των πυγμάχων του Μπουκόμ, ωστόσο, ήθελα να δείξω τους πυγμάχους με τον δικό μου τρόπο, να τους εξυψώσω σε ήρωες, όπως δηλαδή αντιμετωπίζονται από τις τοπικές κοινότητες. Είναι αναμφίβολα μια πιο τεχνητή προσέγγιση αλλά, συγχρόνως, οι τελικές εικόνες απαθανατίζουν μια ρομαντική και συναισθηματική άποψη των αθλητών που πιστεύω ότι είναι πολύ πραγματική.

Δεν υπάρχει κάποια διαφορά ανάμεσα στον τρόπο που φωτογράφισα αυτούς τους πυγμάχους και τους άλλους επαγγελματίες αθλητές ή παγκόσμιους πρωταθλητές που είχα την τύχη να φωτογραφίσω στην καριέρα μου. Χρησιμοποίησα συχνά φωτισμό φλας σε μια διάταξη softbox, την οποία μετέφερε ο βοηθός μου, ώστε να μπορούμε να μετακινούμαστε μαζί με τους αθλητές χωρίς να τους διακόπτουμε την ώρα της προπόνησης. Αυτό με βοήθησε να πλησιάσω την πραγματική δράση, ελέγχοντας ταυτόχρονα το φως. Με αυτόν τον τρόπο, ο θεατής μπορεί να νιώσει κάθε γροθιά και να δει κάθε σταγόνα ιδρώτα που πετάγεται από τα κορμιά τους με κάθε χτύπημα, κι αυτό είναι το ζητούμενο στη φωτογράφιση δράσης.

ΕΡΩΤΗΣΗ: ΠΩΣ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΤΗΚΕΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΤΕΤΟΙΟ ΕΡΓΟ;

Είχα μια αμυδρή ιδέα του πού ήθελα να πάω στο Μπουκόμ αλλά επειδή τα χρονικά περιθώρια του έργου ήταν αρκετά αυστηρά, μόνο 13 μέρες επί τόπου, ο σχεδιασμός και η προ-προπαραγωγή ήταν κάτι απολύτως αναγκαίο.

Προηγήθηκε μια περίοδος έρευνας τριών με τεσσάρων μηνών στα πλαίσια της οποίας επικοινώνησα με μια τοπική εταιρεία μέσων ενημέρωσης στην καρδιά της σκηνής της πυγμαχίας, το “Bukom Boxing News”, καθώς και με τον τοπικό αθλητικογράφο Sammy Heywood Okine. Με βοήθησαν πάρα πολύ, με σύστησαν στην κοινότητα και υπέδειξαν τα γυμναστήρια και τους πυγμάχους που θα ήταν ενδιαφέρον να φωτογραφίσω.

Η συνεργασία με έναν μεσολαβητή από την Άκκρα ήταν πολύ σημαντική για την τακτοποίηση των δημοσιογραφικών αδειών που απαιτούνται για φωτογραφίσεις και τη διαχείριση των τελωνίων για τον μεγάλο όγκο εξοπλισμού που φέραμε για τη φωτογράφιση.

Με αυτό το επίπεδο προετοιμασίας, η ομάδα μου κι εγώ μπορούσαμε να ξεκινήσουμε το έργο μας αμέσως μόλις φτάναμε και να αξιοποιήσουμε στο έπακρο τον χρόνο μας στην Άκκρα.

ΕΡΩΤΗΣΗ: ΠΟΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΕΙ;

Ήταν μια παραγωγή με αυστηρό χρονοδιάγραμμα, επομένως η οργάνωση του περιορισμένου χρόνου με το πλήθος κόσμου που ήλπιζα να συμπεριλάβω στις φωτογραφίσεις και τις συνεντεύξεις αποδείχθηκε αγώνας, ειδικά καθώς εκτός από τις φωτογραφίες γύριζα και ταινία. Ωστόσο, γρήγορα έμαθα ότι σε ένα μέρος όπως η Άκκρα, πρέπει να ακολουθείς το ρεύμα. Να έχεις έναν στόχο υπόψη σου, αλλά να επιτρέπεις στα πράγματα να εξελιχθούν φυσικά, σε μεγάλο βαθμό όπως και στην ιστιοπλοΐα βασικά. Αρκεί να είσαι έτοιμος και να περιμένεις με τη φωτογραφική μηχανή σου για να καταγράψεις αυτές τις μαγικές στιγμές όταν εμφανιστούν, αυτό είναι που μετράει.

Μια άλλη πρόκληση (όπως συμβαίνει συχνά) ήταν να αποφασίσω πότε να τραβήξω φωτογραφίες και πότε να κινηματογραφήσω. Καθώς οι φωτογραφίες ήταν ο κύριος στόχος, συνήθως είχαν προτεραιότητα, αλλά επειδή το θέμα παρουσίαζε τόσο πολλή δράση και το μέρος είχε τόσο έντονο χαρακτήρα, πάντα ήθελα να κάνω και τα δύο! Ευτυχώς το γεγονός ότι είχα μαζί μου τον Jakob Schweighofer ως βοηθό και 2ο εικονολήπτη σήμαινε ότι μπορούσαμε να συνεργαστούμε για να καταφέρουμε και τα δύο.

ΕΡΩΤΗΣΗ: ΠΟΙΑ ΗΤΑΝ Η ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΣΟΥ ΣΤΙΓΜΗ ΑΠΟ ΤΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΣΗ ΤΟΥ ΕΙΔΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ ΤΗΣ NIKON;

Γνώρισα τόσους πολλούς καταπληκτικούς ανθρώπους και ενδιαφέρουσες ιστορίες, είναι πάντα δύσκολο να διαλέξεις μία μόνο στιγμή. Ωστόσο, στον δρόμο για το αεροδρόμιο την τελευταία ημέρα, αποφασίσαμε να σταματήσουμε μία ακόμη φορά στο "Charles Quartey Boxing Foundation", ένα γυμναστήριο χωρίς οροφή το οποίο, μαζί με τον χώρο προπόνησης, εξυπηρετεί ως σπίτι για αρκετά από τα παιδιά που προπονούνται εκεί.

Παρόλο που αυτό ήταν ένα από τα πιο σκληρά γυμναστήρια που επισκεφτήκαμε, ήταν κι ένα από τα πιο φιλόξενα. Ο επικεφαλής προπονητής, Charles Quartey, είναι ένας από τους πιο συναρπαστικούς ανθρώπους που έχω γνωρίσει. Πυγμάχος κι ο ίδιος στα νιάτα του, έβαλε μεγάλο μέρος από αυτά που κέρδισε κατά τη διάρκεια της καριέρας του στο γυμναστήριο και τώρα εργάζεται παράπλευρα για να βοηθήσει στη συντήρηση του γυμναστηρίου και να παρέχει φαγητό και εκπαίδευση στα παιδιά που έχει αναλάβει. Όταν φτάσαμε εκείνη την τελευταία μέρα του ταξιδιού μας, τον βρήκαμε να στέκεται στο κέντρο του γυμναστηρίου με τους πυγμάχους του, από νεαρά παιδιά μέχρι τρέχοντες πρωταθλητές, να τρέχουν σε κύκλο γύρω του. Τους προπονούσε σκληρά, αλλά ταυτόχρονα, είχε ένα τεράστιο χαμόγελο στο πρόσωπό του. Μπορούσες να δεις και να αισθανθείς την περηφάνια που ένιωθε για την οικογένεια πυγμάχων του.

Καθώς ο ήλιος έδυσε πάνω από το ακάλυπτο γυμναστήριο, κατέγραψα αυτήν τη μαγική στιγμή, το χαμόγελό του μεταξύ της αέναης κίνησης νέων ταλέντων της πυγμαχίας.

ΕΡΩΤΗΣΗ: ΠΟΙΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΕΠΗΡΕΑΣΑΝ ΤΗΝ ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΟΥ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥ ΣΟΥ ΚΑΙ ΠΩΣ ΣΕ ΒΟΗΘΗΣΕ Ο ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ ΣΤΟ ΕΡΓΟ ΣΟΥ;

Αυτή ήταν η πρώτη φορά που χρησιμοποίησα την D850 σε ένα τέτοιο έργο. Η εμπορική πλευρά του έργου μου και το γεγονός ότι προσέχω τις λεπτομέρειες σημαίνει ότι πάντα επιδιώκω υψηλότερη ανάλυση και ποιότητα εικόνας. Η D850 πέτυχε τη σωστή ισορροπία μεταξύ της ανάλυσης, του δυναμικού εύρους, της χρηστικότητας, της ταχύτητας και της φορητότητας, όλα αυτά συγκεντρωμένα σε ένα σώμα. Ταίριαζε απόλυτα με το στιλ λήψεων που θέλω, αποδίδοντας αυτήν την ποιότητα υψηλής τεχνολογίας από ένα σκληρό περιβάλλον με γρήγορους ρυθμούς.

Εκτίμησα επίσης τη χρηστικότητα στην εναλλαγή από στατικές εικόνες σε video. Γυρίσαμε πολύ video στη διάρκεια των δύο εβδομάδων, επομένως η δυνατότητα εναλλαγής σε video με σαφή διαχωρισμό των ρυθμίσεων ήταν εξαιρετικά χρήσιμη. Όπως μπορείτε να φανταστείτε, η ρύθμιση αργής κίνησης σε ταχύτητες 120 καρέ ανά δευτερόλεπτο (fps) ήταν απίθανη για την αποτύπωση ορισμένων εντυπωσιακών γροθιών!

Όσον αφορά τους φακούς, χρησιμοποίησα φακούς σταθερής εστιακής απόστασης για μεγάλο μέρος του έργου. Ένας από τους αγαπημένους μου φακούς, ο AF-S NIKKOR 24mm f/1.4G ED, ήταν εξαιρετικός για να πλησιάζεις κοντά στο θέμα και να πετυχαίνεις ευρυγώνιες λήψεις της δράσης, επιδεικνύοντας την αποφασιστικότητα στα μάτια αυτών των αθλητών και καταγράφοντας κάθε λεπτομέρεια.

Ο AF-S NIKKOR 105mm f/1.4E ED είναι ένας νέος αγαπημένος φακός – η ποιότητα είναι απαράμιλλη ενώ, κατά τη λήψη ορισμένων πορτρέτων από πιο κοντινή απόσταση, πρόσφερε εξαιρετικό θαμπό φόντο (bokeh). Τον χρησιμοποίησα πολύ συχνά για να κινηματογραφήσω τις συνεντεύξεις. Ο ιδανικός φακός για μένα είναι ο AF-S NIKKOR 24-70mm f/2.8G ED. Είναι γρήγορος, ευέλικτος και σε μια φωτογράφιση με τόσο γρήγορους ρυθμούς, δεν με απογοήτευσε ποτέ.

ΕΡΩΤΗΣΗ: ΤΙ ΜΗΝΥΜΑ ΕΛΠΙΖΕΙΣ ΝΑ ΜΕΤΑΦΕΡΕΙΣ ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΡΓΟ;

Πήγα στην Γκάνα με σχέδια για μια ιστορία αθλητισμού και δράσης και έφυγα με κάτι πολύ βαθύτερο – μια ιστορία για μια κοινότητα πυγμαχίας που έχει βγάλει, και θα συνεχίσει να βγάζει, μερικούς από τους καλύτερους αθλητές που υπάρχουν. Ελπίζω απλώς ότι αυτό το έργο θα συμβάλλει ώστε να προσφέρουμε κάτι στην περιοχή και τις κοινότητες που υπάρχουν εκεί. Με καλωσόρισαν στον κόσμο τους και με άφησαν να δω το έργο τους από μια εντελώς μοναδική προοπτική. Ελπίζω οι τελικές εικόνες να βοηθήσουν ώστε αυτοί οι εξαιρετικοί αθλητές να κερδίσουν την προβολή που τους αξίζει.

ΕΡΩΤΗΣΗ: ΠΟΙΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΘΑ ΕΔΙΝΕΣ ΣΤΟΥΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΥΣ ΠΟΥ ΣΚΟΠΕΥΟΥΝ ΝΑ ΑΝΑΛΑΒΟΥΝ ΕΝΑ ΠΑΡΟΜΟΙΟ ΕΡΓΟ;

Αγαπώ τη δουλειά που κάνω στον τομέα της δράσης και περιπέτειας, αλλά είναι σημαντικό να αφιερώνεις χρόνο για να εξερευνήσεις ένα προσωπικό έργο που σε μεταφέρει πίσω στις ρίζες σου. Η πυγμαχία και οι πολεμικές τέχνες ήταν πολύ μεγάλο κομμάτι της ανατροφής μου, αλλά για πολύ καιρό το είχα αφήσει σε δεύτερη μοίρα. Ήταν πολύ ιδιαίτερο να φωτογραφίζεις μια κοινότητα που ορίζεται από το πάθος της για την πυγμαχία. Με προβλημάτισε με τρόπους που δεν θα μπορούσα να είχα φανταστεί και από πολλές απόψεις, μου θύμισε γιατί αγαπώ το επάγγελμα του φωτογράφου!

Αν κάποιος σχεδιάζει να αναλάβει ένα παρόμοιο έργο, να θυμάται ότι ένα προσωπικό έργο είναι εξίσου, εάν όχι περισσότερο, σημαντικό με την εμπορική δουλειά του. Πρέπει να βρίσκεις τον χρόνο για να κάνεις πράγματα που πηγάζουν από μέσα σου και να επιστρέφεις με εικόνες που πραγματικά σε αγγίζουν και οι οποίες ενδεχομένως να γίνουν ένα πολύτιμο δείγμα της δουλειάς σου.

ΕΡΩΤΗΣΗ: ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΓΙΑ ΕΣΕΝΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΠΡΕΣΒΕΥΤΗΣ ΤΗΣ NIKON ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΚΑΙ ΝΑ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΕΡΓΑΖΕΣΑΙ ΣΕ ΕΝΑ ΕΡΓΟ ΟΠΩΣ ΑΥΤΟ;

Είμαι πραγματικά ευγνώμων στη Nikon. Το γεγονός ότι είχα την ευκαιρία να ολοκληρώσω ένα προσωπικό έργο με τέτοιου είδους υποστήριξη είναι απίστευτο. Νομίζω δείχνει τις αξίες της Nikon, το γεγονός ότι υποστηρίζει τους φωτογράφους με αυτόν τον τρόπο. Καθώς απαιτώ ποιότητα και ανθεκτικότητα, οι φωτογραφικές μηχανές και οι φακοί της Nikon έχουν διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στην καριέρα μου. Δεν θα μπορούσα να είχα κάνει αυτό το έργο χωρίς αυτά.