Nikon Imaging | Ελλάδα | Ευρώπη

Ταξιδεύοντας σε έξι μεγάλες πόλεις, όπως την Τζακάρτα, το Τόκιο και το Σάο Παόλο, ο Kadir καταγράφει τους τρόπους με τους οποίους οι χώρες χειρίζονται τη διάθεση των απορριμμάτων. Τα περιβαλλοντικά ζητήματα έχουν μια ιδιαίτερη θέση στην καρδιά του Kadir εδώ και πολλά χρόνια. Η Nikon είναι περήφανη που υποστηρίζει το αδιάκοπο ταξίδι του για την εξερεύνηση αυτού του σημαντικού θέματος.

Ερώτηση: Τι σε ενέπνευσε να εστιάσεις στο παγκόσμιο πρόβλημα των απορριμμάτων για το Ειδικό έργο σου για τη Nikon;

Όταν εργαζόμουν σε ένα προηγούμενο έργο μου, το οποίο εξέταζε τον αντίκτυπο της κλιματικής αλλαγής και ειδικότερα την άνοδο της στάθμης της θάλασσας, με προβλημάτισε ιδιαίτερα η ποσότητα των απορριμμάτων που παρατήρησα στα μικρά νησιά και στις παραλίες. Με ώθησε να θέλω να αναλάβω δράση. 

Σήμερα, ο τρόπος που αντιλαμβανόμαστε τα απορρίμματα παγκοσμίως περιορίζεται στην τοποθέτησή τους μέσα σε σακούλες, έξω στο δρόμο για την αποκομιδή τους, χωρίς ποτέ να αναλογιστούμε το ταξίδι που ακολουθούν μετά από αυτό, καθώς και το πόση δουλειά και προσπάθεια απαιτείται για τη διάθεσή τους. Με ενδιέφερε να καταγράψω τι συμβαίνει στα απορρίμματά μας, να ερευνήσω τον τρόπο διαχείρισης, την κακοδιαχείριση ή κατά πόσο γίνεται οποιαδήποτε μορφή διαχείρισης.

Ερώτηση: Πού πιστεύεις ότι οφείλεται αυτή η έλλειψη ενδιαφέροντος σχετικά με το θέμα των απορριμμάτων παγκοσμίως;

Έχουμε την τάση να μην εξετάζουμε τι συμβαίνει στα σκουπίδια και τα απορρίμματα που μας αφορούν. Σχεδόν όλα τα πράγματα που απορρίπτουμε θα μπορούσαν να επαναχρησιμοποιηθούν και να ανακυκλωθούν, ενώ εάν εξετάσει κανείς τον απόλυτο όγκο που παράγουμε, ειδικά στις δυτικές κοινωνίες, είναι τρομακτικό.

Σε ορισμένες από τις πόλεις που έχω επισκεφτεί, δεν υπάρχει άλλος χώρος για την αντιμετώπιση αυτών των απορριμμάτων. Σε μέρη όπως η Νέα Υόρκη, οι χωματερές είναι γεμάτες και πρέπει να τα εξάγουν. Πρόβλημα υπάρχει επίσης στην Τζακάρτα, η οποία κυριολεκτικά δεν έχει άλλο χώρο για τη διαχείριση των απορριμμάτων που παράγει και εξακολουθεί να προσπαθεί να τα διοχετεύσει στη μεγαλύτερη χωματερή του κόσμου. Αντιθέτως, στο Τόκιο, τη μεγαλύτερη πόλη του κόσμου, ανακυκλώνουν σχεδόν τα πάντα. Μπορούμε να μάθουμε από το παράδειγμά τους.

Ερώτηση: Γιατί διάλεξες συγκεκριμένα αυτές τις χώρες;

Το σημαντικό στοιχείο σε αυτό το έργο ήταν η αποτύπωση μιας παγκόσμιας προοπτικής του προβλήματος των απορριμμάτων. Επομένως, η Τζακάρτα και το Τόκιο στην Ασία, το Σάο Πάολο και η Νέα Υόρκη στην Αμερική, το Λάγος στην Αφρική και το Άμστερνταμ στην Ευρώπη.

Βλέποντας πώς το πρόβλημα ποικίλει ανάλογα με τη χώρα και την ήπειρο είναι πολύ ενδιαφέρον και αποκαλυπτικό. Επίσης, συμβάλλει στη δημιουργία μιας ολοκληρωμένης ιστορίας. Η Νέα Υόρκη, για παράδειγμα, παράγει τα περισσότερα απορρίμματα από οποιαδήποτε άλλη πόλη στον κόσμο, διπλάσια σε ποσότητα από τη δεύτερη πόλη με τη μεγαλύτερη παραγωγή απορριμμάτων, την Πόλη του Μεξικού. Κι όμως δεν δείχνει καμία ανησυχία για τους δικούς της ρυθμούς κατανάλωσης, ενώ έχει καταλήξει στην εξαγωγή των απορριμμάτων της για διαχείριση αλλού. Η Ιαπωνία, από την άλλη, είναι εξαιρετικά καλή στην επαναχρησιμοποίηση των ιδιαίτερα περιορισμένων πόρων που διαθέτει και από πολλές απόψεις αποτελεί πραγματικό παράδειγμα για άλλες πόλεις σχετικά με τον σωστό τρόπο διαχείρισης των απορριμμάτων.

Η διακύμανση αυτή ήταν ο μόνος τρόπος για να εξασφαλίσουμε μια ισορροπία μεταξύ του προσδιορισμού της πρόκλησης και της απόπειρας να παρουσιάσουμε μια λύση, να παρακινήσουμε τους ανθρώπους να σκεφτούν πιο σοβαρά το πρόβλημα των απορριμμάτων.

Ερώτηση: Ποιες ήταν οι κύριες προκλήσεις που αντιμετώπισες στην πορεία;

Η πρόσβαση - Συχνά έπρεπε να συνεργαστώ με εταιρείες και να τους πείσω να μου επιτρέψουν την πρόσβαση στα απορρίμματα για να δω τον τρόπο επεξεργασίας τους. Αυτό γρήγορα αποδείχτηκε δύσκολο, ειδικά εάν η συγκεκριμένη εταιρεία δεν κατάφερνε να διαχειριστεί σωστά τα απορρίμματα που της αναλογούσαν. Από αυτήν την άποψη, η Νέα Υόρκη ήταν αρκετά δύσκολη, επειδή το σύστημα διαχείρισης απορριμμάτων στην πόλη είναι πλήρως ιδιωτικοποιημένο και εμπλέκονται πολλοί διαφορετικοί οργανισμοί που πρέπει να σου παραχωρήσουν πρόσβαση. Ευτυχώς, σε κάθε πόλη, είχα έναν καλό ντόπιο μεσολαβητή/παραγωγό που μπορούσε να με βοηθήσει σε αυτόν τον τομέα.

Μια άλλη πρόκληση ήταν να βρω τη σωστή ισορροπία από οπτική άποψη. Τα απορρίμματα είναι αυτό που είναι και, στις περισσότερες περιπτώσεις, μοιάζουν ίδια ανεξάρτητα από την τοποθεσία του. Επομένως, πώς μπορώ να μεταφέρω το μήνυμα του έργου, διατηρώντας παράλληλα όλες τις εικόνες ενδιαφέρουσες και διαφοροποιημένες; Για αυτό χρειάστηκε πολλή σκέψη. Πιστεύω ότι κατάφερα να το πετύχω, χάρη στη διαφορετική προσωπικότητα κάθε πόλης και των ανθρώπων της.

Ερώτηση: Τι έρευνα κάνεις για έργα όπως αυτό;

Προτού ξεκινήσω ένα έργο, μπαίνω στη διαδικασία να γράψω το σκοπό, αυτό που θέλω να αφηγηθώ, τα μηνύματα και τις αμφιβολίες μου. Επίσης, για αυτό το έργο έπρεπε να σκεφτώ με προσοχή ποιες πόλεις θα επισκεπτόμουν και πώς θα ταξίδευα από τη μία στην άλλη. Χρειάστηκαν τουλάχιστον έξι μήνες έρευνας προτού μπορέσω να ξεκινήσω τις λήψεις, εξασφαλίζοντας παράλληλα ότι θα έχω έναν ντόπιο μεσολαβητή σε κάθε πόλη που θα με βοηθούσε να μετακινούμαι στα διάφορα μέρη με ασφάλεια και σιγουριά.

Ερώτηση: Ποιοι παράγοντες επηρέασαν την επιλογή σου σε εξοπλισμό;

Η αξιοπιστία – Ο εξοπλισμός της Nikon δεν με έχει απογοητεύσει ποτέ. Οι συνθήκες ήταν αρκετά δύσκολες, ειδικά με την έντονη υγρασία σε μέρη όπως η Τζακάρτα. Χρειαζόμουν φωτογραφικές μηχανές και φακούς που να μπορούν να αντέξουν.

Έπρεπε επίσης να είμαι διακριτικός. Δεν μεταφέρω μαζί μου πολύ εξοπλισμό, συνήθως δύο φωτογραφικές μηχανές και τρεις φακούς. Αυτό βοήθησε να ενσωματωθώ αρμονικά στο παρασκήνιο, χωρίς να περπατώ σε μια χωματερή στο Λάγος, για παράδειγμα, κουβαλώντας έναν μεγάλο όγκο εξοπλισμού που φαίνεται επαγγελματικός.

Η D810 είναι η φωτογραφική μηχανή που προτιμώ: διαθέτει φανταστικές δυνατότητες βίντεο ενώ τα 36 MP σημαίνουν επίσης ότι η ποιότητα της εικόνας είναι απαράμιλλη. Η Df είναι επίσης χρήσιμη δεδομένου του πόσο ελαφριά και εύκολη είναι στη μεταφορά της. Όσον αφορά τους φακούς, χρησιμοποίησα τον AF-S Zoom-Nikkor 17-35mm f/2.8D IF-ED, τον AF-S NIKKOR 35mm f/1.4G και τον AF Nikkor 50mm f/1.8D.

Ερώτηση: Ποια ήταν η πιο αξιομνημόνευτη/δυνατή στιγμή του ταξιδιού;

Όταν ήμουν στο Λάγος. Εκτός από το γεγονός ότι λατρεύω την πόλη, με ξάφνιασε που η χωματερή ήταν σχετικά καλά οργανωμένη. Χωρίς τις κοινότητες στη χωματερή να διαχωρίζουν τα διαφορετικά υλικά, αυτή η κάπως «αποκαλυπτική» πόλη θα είχε πνιγεί στα απορρίμματά της πολύ καιρό πριν.

Πιστεύω ότι πολλοί από εμάς διαβάζουν για τα προβλήματα με τα απορρίμματα σε όλο τον κόσμο, αλλά όταν τα βλέπεις με την κατάλληλη απεικόνιση, αποκτάς μια πραγματική αίσθηση της κλίμακας του προβλήματος.

Ερώτηση: Τι συμβουλή θα έδινες σε φωτογράφους;

Η κύρια συμβουλή μου είναι να διατηρήσουν την περιέργειά τους. Εάν χάσεις την επιθυμία σου για γνώση, θα αποδειχθεί αγώνας να διατηρήσεις το έργο σου φρέσκο και συναρπαστικό.

Πιστεύω επίσης ότι είναι πολύ σημαντικό να έχεις πάθος με τα ταξίδια και να γνωρίζεις πού θα χρειαστείς υποστήριξη. Είχα την τύχη να επισκεφτώ ορισμένες από τις πιο ενδιαφέρουσες πόλεις του κόσμου, αλλά δεν θα τα είχα καταφέρει, εάν δεν είχα τη βοήθεια των κατάλληλων ντόπιων ανθρώπων στην πορεία. Κατά τη γνώμη μου, αυτό είναι εξίσου σημαντικό με το να έχεις τον σωστό εξοπλισμό.

Ερώτηση: Τι σημαίνει για εσένα να μπορείς να είσαι Πρεσβευτής της Nikon και να εργάζεσαι σε ένα έργο όπως αυτό;

Είναι πραγματική τιμή να είμαι σε θέση να μοιράζομαι τις γνώσεις και το πάθος μου για τη φωτογραφία με τις νεότερες γενιές και το γεγονός ότι μπορώ να το κάνω με τη βοήθεια και την υποστήριξη της Nikon αποτελεί προνόμιο. Ο εξοπλισμός της συνοδεύει κάθε βήμα της καριέρας μου.

Για αυτό το έργο, ελπίζω ότι η ευαισθητοποίηση για το πρόβλημα των απορριμμάτων και τον τρόπο με τον οποίον τα διαχειριζόμαστε θα ενθαρρύνει τους ανθρώπους να ξανασκεφτούν και να εξετάσουν με προσοχή πώς απορρίπτουν τα σκουπίδια τους. Πρέπει να αναγνωρίσουμε τον ευρύτερο αντίκτυπο που έχουν οι πράξεις μας στο μέλλον του πλανήτη μας.